++ ชีวิตรันทด..ของบ่าว ++

posted on 10 Jun 2008 21:30 by bok-bok

เรื่องมีอยู่ว่า

 วันนี้ได้พาลูกสาว ทั้งสอง ไปเช็คร่างกาย กะหมอหลังจากที่ได้เดินทางไปพักผ่อนเชียงใหม่ ทูน่าเธอเจ็บตาค่ะ คาดว่าอาจมาจากฟุ่น ผง ในการเดินทางโดยสารบนรถไฟ (ขนาดรถวิ่งตอนกลางคืน ) ตาแดง ๆ มีขี้ตาเยอะ และเหมือนจะลืมตาไม่ขึ้น(อาการเหมือนคนเจ็บตาเลย ) ร้องงี้ด ๆ อย่างน่าสงสาร หลังจากโทรปรึกษา พี่ ท ท . และ หม่อมแม่ ป๋า ส. ก็ได้พยามยามปฐมพยาบาลเบื้องต้นแล้ว

และวันนี้ก็ได้ฤกษ์ดี พาไปหาหมอ

  

และแล้วชีวิตรันทดของนังบ่าวก็เริ่มขึ้น

 

ต้องพา  สุดยอดมนุษย์หมาไปสองตัว

แบกของพะรุงพะรัง พร้อมร่ม เดินทางไปจะถึง คลีนิค อีกประมาณ 200 เมตรปรากฎว่า สายรองเท้าข้างซ้ายได้ขาดแคว้ก !!!! เวรแล้ว.... ต้องใช้ความพยายามในการใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้ (เท้า )หนีบส่วนที่เหลือ ให้แนบชิดกับเท้ามากที่สุด พยายามลากขาไป ผู้คนผ่านไปมา ก็คิดว่า นังนี่ มันเจ็บขาหรือไงเดินขาลาก ๆ (มันจะมืดแล้ว ) ทุกข์นั้นจะบางเบากว่านี้ ถ้า คุณเดินอยู่เพียงลำพัง 

ไม่ได้มีนายทั้งสอง อยู่ซ้ายขวาอย่างนี้

 ทูน่าเธอขยันลาก ข้าพเจ้ามาก ลากประหนึ่งดังสุนัขลากเลื่อน แถวขั้วโลกพลังเธอก็มหาศาล  ลากๆๆๆๆ ตั้งแต่ออกจากประตูบ้าน ส่วนมอคค่านั้น เดิมทีจะอยู่ในกระเป๋าสะพายเหน็บแขนแต่วันนี้ เธอทนไม่ได้ที่จะเห็นทูน่า ได้สัมผัส พื้นดิน และดมกลิ่นอะไรต่อมิอะไร เธอก็ไม่ยอมอยู่ในกระเป๋า อยากจะมาร่วม ดอมดม และสัมผัส พื้นดินกับเขาบ้าง  ปีนออกมาจากกระเป๋า ไต่ขึ้นมาบนหัว นังบ่าว ไต่ขึ้นไต่ลงยังกะชะนีห้อยโหนกิ่งไม้  นังบ่าว ก็ห้ามปรามสุดฤทธิ์ (กรุณาอย่าลืมว่า ต้องลากขา และหนีบรองเท้าอยู่ ) ทั้งสองยอดมนุษย์หมาก็ไม่ได้ ผ่อนแรง หรือเห็นใจเลย....

ยังคงกระทำทุก ๆ อย่างเหมือนเดิม

  ในที่สุดทั้งสอง ก็ลากนังบ่าว พร้อมรองเท้าข้างซ้ายที่สายขาดมาถึงยังคลีนิคจนได้ ปรากฎว่า นังบ่าวลืมสมุดวัคซีน ........... ต้องกลับไปเอา จึงได้นำทูน่าไปขึ้นเขียงตรวจ สุขภาพก่อนและตรวจตา ส่วนมอคค่านั้นต้องนำกลับบ้านไปด้วย เพราะถ้าทิ้งไว้

ลำพัง คลีนิคเล็ก ๆ ของหมอ จะพังเอา

 

 

นังบ่าวก็ต้องลากขากลับบ้าน

เดินมาถึงเซเว่น ก็ตัดสินใจ ถอดเกิบ แล้วหิ้ว มอคค่า รีบตรงดิ่งกลับบ้าน

กลับไปเปลี่ยนเป็น แตะเนื้อหนา อย่างรวดเร็ว และหนีบสมุดวัคซีน
พร้อมกลับไปยังคลีนิค


ผลการวินิจฉัย

-ทูน่า ตาอักเสบ หมอเอาไฟฉายส่อง
แล้ว เธอพิโรธมาก จะงับหมอเลยทีเดียว
-ทูน่า ติดเชื้อที่บริเวณอวัยะ เพศ
(หมอบอกว่าอาจเป็นหนอง เพราะมีน้ำหนองตรงเตียงตรวจ)

แต่หมอบอกว่า ถึงจะป่วย ก็ยังแรงเยอะและคึกเหมือนเดิม

อยากจะขอยามาให้กินลดคึกเหลือเกิน


การรักษา

หมอให้ยามากิน และ ยาป้ายตา เช้าเย็น
พยายามสังเกตความผิดปกติ กับตา โดยให้เอาไฟฉายส่อง

และสำหรับ ส่วนน้อย ๆ นั้น ให้รักษาความสะอาด และสังเกตว่ายังมี
หนองไหลอีกหรือไม่

นัดดูอาการอาทิตย์หน้า


และ



และ



งดเดินทาง T-T ..........

งดพาเธอไปสัมผัสกับหมาตัวอื่น

ดูแลอย่างใกล้ชิด.....
หมอกลัวว่าจะมีอะไรบาดแก้วตา
ขอรักษาตาอักเสบให้หายก่อน
แล้วต้องพาไปตรวจอย่างละเอียดอีกที




- มอคค่า สบายดี ไม่มีป่วยไข้


อดไป ตะเล หัวหินเลย TTTTT - TTTTTTT




++ ชีวิตรันทด อดไปตะเล เสียแล้ว +++

 

 

ไปเที่ยวน้ำตกห้วยแก้วมาเจ้า

[IMG]http://i259.photobucket.com/albums/hh293/lp_theend/waterfall/play.jpg[/IMG]  

 

ที่เชียงใหม่ ผู้คนส่วนใหญ่ใจดี และรักน้องหมาจ้า

 

ไปไหนมาไหนจึงเห็นคนพาน้องหมาไปด้วย tg

ไม่ว่าจะไปตลาด

ไปซื้อของ กินข้าว

 

ส่วนใหญ่เอาใส่ตระกร้าหน้ามอไซค์ หรือ พานั่งรถยนต์ไปด้วย

 

แม้แต่เอาขึ้นรถสองแถวคนขับยังให้เอาขึ้น (โปรดสอบถามก่อนขึ้นด้วยน้า )

 

น้ำตกก็ต้อนรับน้องหมา ไปไหนก็มีแต่คนมาพูดคุยด้วย

 

ทูน่าน่าจะชอบเชียงใหม่เนอะ เหมือนแม่มัน

edit @ 1 Jun 2008 12:38:27 by แม่ทูน่า

edit @ 1 Jun 2008 12:42:20 by แม่ทูน่า

หมาน้อย...ณ เชียงใหม่

posted on 26 May 2008 20:28 by bok-bok

อยู่เชียงใหม่จ้า

 มากันหมดบ้าน สามชีวิต

ดูน้องหมามีความสุขมากเลย

เพราะอากาศดี ที่วิ่งเล่นเยอะมากมาย

 

ผักก็สด

 

ถ่ายรูปมาเยอะเหมือนกัน

แต่ยังหาทางเอาลงไม่ได้

ถ้าหาทางได้จะรีบเอามาลงนะคะ

 

พรุ่งนี้จะพาทูน่าไปเที่ยวน้ำตก

 ดูลิงค์น้ำตกห้วยแก้ว กับมอคค่าจากคราวที่แล้วที่ขึ้นมาเชียงใหม่ก่อนนะคะ

http://www.thaidogcenter.com/vb/showthread.php?t=18351&highlight=%E1%CD%E8%C7%E0%CB%B9%D7%CD

เชียงใหม่ก็ดีอย่างนี้แหละ

คนใจดีเต็มบ้านเมืองเลย

 

ลองพาน้องหมามาเที่ยวที่นี่บ้างนะคะ

พอดีอกหักอ่ะค่ะ  ชีวิตเลยเศร้า

อยู่บ้านที่กรุงเทพก็คงจะฟุ้งซ่านมากมาย

โชคร้ายของป้านุช..ที่โทรมาถามอาการ

ทำให้แม่ทูน่าเลยมีกำหนดการ ไปเบียดสิบล้อนอนที่เชียงใหม่

แถมเอาลูกไปด้วย 2 ตัว เรียกว่าปิดบ้านไปกันเลยทีเดียว

ก็วุ่นวายพอสมควร....เพราะจะไปหลังจากวันนั้น 3 วัน ก็คือวันนี้

บ้านช่องยังไม่ได้เก็บ โน่นนี่ยังไม่ได้ทำ  หนี้กับแฟนเก่าก็ยังไม่ได้เก็บ

โยเกิรต์ที่เพิ่งทำใครจะกิน สารพัดปัญหา 555

เอาว่ะ ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันไป ค่อย ๆ แก้ทีละปัญหา เหนื่อยก็พัก

 

ก่อนอื่นก็ต้องทำใจ เรื่องหัวใจก่อน

ขอบคุณที่พี่เต้ย ทาเคชิมากเลย สงสัยเรื่องไหน พี่เต้ยตอบให้

กระจ่างไปถึงรูขุมขนเลย จำไว้นะคะ ทุกคน

"น้ำตาเรามีค่า...ถ้าเราร้องไห้ เพราะเรายังรักเขา เขายังรักเรา และให้ความสำคัญกับเรา

 ถึงค่อยมีค่าพอจะหลั่งให้ .... แต่ถ้าไม่ ก็อย่าเด็ดขาด เพราะเขาไม่รักแล้ว เขาจะไม่มีวันมาเห็นใจ

หรือเสียใจ หรือ สงสารเราหรอกค่ะ "

เป็นอย่างนี้จริง ๆ เพราะเกิดขึ้นกับตัวแล้ว

เมื่อวานเขาอาจจะรัก เขายังเดินจับมืออยู่

แต่วันนี้เป็นอีกอย่าง...

ถ้าเขายืนยันว่า  เขาเลิกรักเราแล้ว ออกจากชีวิตไปเสียเถอะ

ก็ให้คิดเสียว่า ไอ ที่เดินจับมือก็เมื่อวาน บอกรักมันก็เมื่อวาน

ส่วนวันนี้ก็วันนี้ อย่ายึดติดกับเวลาที่ผ่านมาเลยค่ะ

เพราะปัจจุบันมันชัดเจนกว่า (ชัดเจนว่า..ไม่รักแล้ว )

ก็ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ คนมันไม่รัก....ฆ่าให้ตายก็ไม่รักหรอก

เปิดเพลง "เอาคำว่ารักของเธอคืนไป " แล้วก็คืนมันไปนะคะ

แล้วเอาหัวใจเราคืนมา

**ยังไงก็ต้องขอบคุณทุกคนที่ทราบเรื่องแล้ว เข้ามาให้กำลังใจนะคะ

ตอนแรกยอมรับว่าแย่มาก.... แต่ถึงจะแย่ เราก็จะต้องผ่านมันไปให้ได้ค่ะ **

 

เข้ามาเรื่องดีกว่า....เมื่อวานไปจองตั๋วมา

ทำใจกับเจ้าหน้าที่จริง ๆ ถามอะไรก็ไม่เต็มใจตอบ

แต่คนอย่างเราเหรอจะยอมแพ้.......ไม่ยอมหรอกคนนี้ไม่เวิรค์ก็ไปถามคนอื่น

แผนกอื่น .... ไปเรื่อย ๆ

ได้ตั๋วมาแล้ว ....เดินทางคืนนี้จ้า....

พร้อมหมา 2 ตัว

จองเสร็จก็บึ่งไปสวนลุมไนท์ ไปซื้อบ็อค มาใส่ทูน่า

และกระเป๋าสะพายใส่มอคค่า ของกิน มากมาย

กลับบ้าน พาทั้งสองไปตรวจสุขภาพ ทูน่าก็ไปฉีดยา

ลำบากแต่สุขใจค่ะ....ยังไงหมาก็รักเราเสมอ

และรักเราไม่เปลี่ยนแปลง

กลับบ้านมาเก็บของ

ที่เห็นเยอะ ๆ อ่า ของหมาครึ่งนึงเลยนะคะ

ส่วนอันนี้บ็อคใส่ทูน่า

 

 

 

จะไปเชียงใหม่แล้วนะคะ

ช่วยกันดูแลปั๊คคลับด้วยล่ะ....

รักษาตัวและหัวใจกันดี ๆนะคะ

อย่าลืมดูแลเจ้าย่น ด้วยล่ะ